2026-05-10T13:03:18Z https://datahub.vlaamsekunstcollectie.be

oai:datahub.vlaamsekunstcollectie.be:kmska.be:uu9wwt 2026-05-05T22:27:35Z institution:koninklijk_museum_voor_schone_kunsten_antwerpen creator:ossip_zadkine creator:ossip_zadkine creator:zadkine_ossip period:20ste_eeuw period:20_jahrhundert period:20me_sicle period:20th_century period:20 period:siglo_xx period:xx_secolo period:xx_ subject:religieuze_voorstellingen subject:religieuze_voorstellingen subject:staande_figuur subject:standing_figure subject:gehurkte_hurkende_figuur subject:squatting_crouching_figure subject:liggende_figuur subject:lying_figure subject:de_klaagzang_van_job_job_3 subject:jobs_lament_job_3 material:hout

http://kmska.be/collection/work/data/uu9wwt oai:datahub.vlaamsekunstcollectie.be:kmska.be:uu9wwt http://kmska.be/collection/work/id/uu9wwt http://www.cidoc-crm.org/Entity/e22-man-made-object/version-6.1 Man-Made Object 228667 http://vocab.getty.edu/aat/300047090 beeldhouwwerk beeldhouwwerken 3 beeldhouwwerk sculpture sculpture De ellende van Job La misère de Job The Misery of Job Hiobs Elend La desgracia de Job La miseria di Giobbe 约伯的苦楚 Бедствия Иова 18728 18729 24187 23390 62371 62082 62239 62531 1 Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen Royal Museum of Fine Arts Antwerp 2338 Te zien op zaal Currently on display De ellende van Job – ook wel: Job of Job en zijn vrienden – is een in hout gekerfd beeld dat menselijk lijden voorstelt. Vier figuren bewenen de onfortuinlijke Job. Het gaat om zijn knielende vrouw en drie vrienden – Elifaz, Bildad en Sofaz – die kop in kas hun medeleven betuigen. ‘Nu begonnen ze hardop te wenen, scheurden hun klederen en strooiden zich as op het hoofd. En zeven dagen en zeven nachten bleven ze op de grond naast hem zitten, zonder dat iemand een woord tot hem sprak, want ze zagen hoe vreselijk zijn smart was,’ aldus de tekst in het Oude Testament. Thematisch en vormelijk is dit vroege werk van Zadkine veel meer schatplichtig aan het symbolisme dan aan het kubisme dat anno 1914 de Parijse avant-gardekunst overrompelde. De Bijbelse scène en de uitgelengde vormen illustreren mee de spirituele dimensie die volgens Zadkine verloren was gegaan in de contemporaine beeldhouwkunst. Hij deelde die overtuiging onder meer met de Italiaanse kunstenaar Amedeo Modigliani. Daarom werkte Zadkine graag – in tegenstelling tot de invloedrijke Auguste Rodin – taille directe, een techniek waarbij het proces van het houtkerven de uiteindelijke vorm van het werk mee bepaalt. Met andere woorden: de nerven bepalen mee de vormen, houdingen en gebaren van Zadkines figuren. De kunstenaar stelde zich naar eigen zeggen ‘ten dienste van het hout’. Hij beschikte daarbij over het verbeeldingsvermogen om de contouren van zijn onderwerpen reeds waar te nemen in het onbewerkte materiaal. De ellende van Job is Zadkines enige bekende sculptuurgroep die niet als één geheel is uitgewerkt. De vier afzonderlijke beelden werden pas na de Eerste Wereldoorlog op een laag grondvlak geplaatst. De ruimtelijke compositie telt drie niveaus, waarbij de knielende vrouw de overgang vormt tussen horizontaliteit (Job) en verticaliteit (de vrienden van Job). Nog meer dan Rodins Burgers van Calais, doet Zadkines beeldengroep denken aan De fontein der geknielden, het bekende beeldhouwwerk van de Gentenaar Georges Minne, al is het onduidelijk of Minne een rechtstreekse inspiratiebron was. De nauwe band van Zadkine met België ontstond pas enkele jaren later. André De Ridder, oprichter van het tijdschrift Sélection en de gelijknamige Brusselse galerie, werd de belangrijkste promotor van Zadkines werk. Na de tentoonstelling Cubistes et néo-cubistes in galerie Sélection bleven twee sculpturen van de kunstenaar er permanent. De Ridder en zijn professionele partner Paul-Gustave Van Hecke namen de tentoonstelling voor een groot deel over van de Antwerpse Cercle royal artistique et littéraire. Daar exposeerde Zadkine samen met Parijse kubisten als Jacques Lipchitz, Henri Laurens, Georges Braque en Pablo Picasso. De volgende jaren bleven zijn Brusselse promotoren zijn werk tentoonstellen in de galerieën Centaure en L’Epoque, en verschenen artikels in tijdschriften als Le Centaure, Variétés, Cahiers de Belgique en Opbouwen. Zadkines langdurige visibiliteit in België heeft geleid tot aankopen door het KMSKA in 1932 en 1933, het jaar van zijn grote retrospectieve tentoonstelling in het Brusselse Paleis voor Schone Kunsten. Midden november 1936 ontving Zadkine in Parijs een brief van de toenmalige directeur van het Antwerpse museum. Hij bedankte de beeldhouwer voor diens ‘grote gebaar van sympathie’ jegens het museum. Zadkine wilde De ellende van Job schenken. Ook de daaropvolgende decennia keerde de kunstenaar vaak naar België terug. In 1950 volgde een grote tentoonstelling in het Middelheimmuseum, waar vier werken van zijn hand worden bewaard. ‘België bevalt me,’ aldus Zadkine. La Misère de Job – aussi connu sous le nom de Job ou Job et ses amis – est une statue gravée dans le bois qui représente les souffrances humaines. Quatre personnages pleurent pour l’infortuné Job : sa femme agenouillée et trois amis – Elifaz, Bildad et Sofaz – qui, tête baissée, témoignent de leur compassion. “Et après avoir crié à voix forte, ils se mirent à pleurer. Chacun déchira ses vêtements et après jeté de la poussière sur leur tête, ils s’assirent avec lui par terre pendant sept jours et sept nuits, personne ne lui disant une parole car ils voyaient que sa douleur était fort grande, ” selon le texte de l’Ancien Testament. Tant par son thème que par sa forme, cette œuvre de jeunesse de Zadkine doit beaucoup plus au symbolisme qu’au cubisme qui submerge l’avant-garde artistique parisienne en 1914. La scène biblique et les figures allongées illustrent la dimension spirituelle qui selon Zadkine a disparu dans la sculpture de son époque. Il partage notamment cette conviction avec l’artiste italien Amedeo Modigliani. C’est pourquoi – contrairement au très influent Auguste Rodin – Zadkine travaille en taille directe, une technique déterminante pour la forme définitive de l’œuvre. En d’autres mots : les nervures contribuent aux formes, gestes et attitudes des personnages sculptés par Zadkine. L’artiste se met de ses propres dires ‘au service du bois’. Il possède l’imagination nécessaire pour voir déjà les contours de ses sujets dans la matière brute. La Misère de Job est le seul groupe statuaire connu de Zadkine qui n’est pas élaboré comme un tout. Les quatre sculptures ont été placées séparément sur une surface après la Première Guerre mondiale. La composition compte trois niveaux, la femme agenouillée constituant la transition entre l’horizontalité (Job) et la verticalité (les amis de Job). Plus encore que Les Bourgeois de Calais de Rodin, le groupe statuaire de Zadkine fait penser à La Fontaine des agenouillés, la célèbre sculpture du Gantois Georges Minne, même si l’influence directe de Minne n’est pas claire. Le lien étroit qu’entretient Zadkine avec la Belgique n’apparaît en effet que quelques années plus tard. André De Ridder, fondateur de la revue Sélection et de la galerie du même nom, est le principal promoteur des œuvres de Zadkine. Après l’exposition Cubistes et néo-cubistes à la galerie Sélection, deux sculptures de l’artiste y sont exposées en permanence. De Ridder et son partenaire professionnel Paul-Gustave Van Hecke reprennent en grande partie l’exposition du Cercle royal artistique et littéraire d’Anvers. Zadkine y a exposé avec des cubistes parisiens comme Jacques Lipchitz, Henri Laurens, Georges Braque et Pablo Picasso. Ses promoteurs bruxellois continuent à exposer ses œuvres dans les années qui suivent aux galeries Centaure et L’Époque, et des articles sur l’artiste paraissent dans des revues comme Le Centaure, Variétés, Cahiers de Belgique et Opbouwen. La longue visibilité de Zadkine en Belgique a conduit à des acquisitions par le KMSKA en 1932 et 1933, l’année de sa grande rétrospective au Palais des Beaux-Arts de Bruxelles. A la mi-novembre 1936, Zadkine reçoit une lettre du directeur du musée d’Anvers le remerciant pour son ‘grand geste de sympathie’ à l’égard du musée. Zadkine souhaite en effet lui faire don de La Misère de Job. L’artiste va revenir régulièrement en Belgique dans les années qui suivent. Suit en 1950 une grande exposition au Musée Middelheim, où sont conservées quatre de ses œuvres. “La Belgique me plaît”, déclare Zadkine. The misery of Job, also known as Job or Job and his friends, is a wooden sculpture of human suffering. Four figures mourn the luckless Job. They are his kneeling wife and three friends of his: Eliphaz, Bildad and Zophar, whose bowed heads signify their sympathy. ‘They lifted up their voice, and wept; and they rent every one his mantle, and sprinkled dust upon their heads toward heaven. So they sat down with him upon the ground seven days and seven nights, and none spake a word unto him: for they saw that his grief was very great,’ according to the Old Testament. In subject and form this early work by Zadkine owes far more to Symbolism than to the Cubism that caught the Parisian avant-garde unawares in 1914. The biblical scene and the elongated forms partly illustrate the spiritual dimension that Zadkine felt had been lost in contemporary sculpture. It was a conviction he shared with the Italian artist Amedeo Modigliani, among others. That is why, unlike the influential Auguste Rodin, Zadkine liked to work taille directe, or with direct carving, a technique in which the process of cutting away the wood partly determines the ultimate form of the work. In other words, the wood grains helped to establish the forms, poses and gestures of Zadkine’s figures. In his own words, the artist places himself ‘at the service of the wood’. In the process he has the power of his imagination to see in advance the outlines of his designs in the wood that he has not yet worked. The misery of Job is the only known sculpture group by Zadkine that was not developed as a whole. The four separate sculptures were only placed together on a low surface after the First World War. There are three levels to the spatial composition, with the kneeling woman forming the transition between horizontality (Job) and verticality (Job’s friends). Even more than Rodin’s Burghers of Calais, Zadkine’s group makes one think of The fountain of kneeling youths, the well-known sculpture by the Ghent artist Georges Minne, although it is not clear whether Minne was the immediate source of inspiration. Zadkine’s close ties with Belgium only dated from several years later. André De Ridder, founder of the journal Sélection and the Brussels gallery of the same name, became the most important promoter of Zadkine’s work. After the exhibition Cubistes et néo-cubistes in Galerie Sélection, two of Zadkine’s sculptures remained there permanenty. De Ridder and his professional partner Paul-Gustave Van Hecke largely took over the exhibition from the Antwerp Cercle royal artistique et littéraire. Zadkine exhibited there with such Paris Cubists as Jacques Lipchitz, Henri Laurens, Georges Braque and Pablo Picasso. In the years that followed his Brussels promoters continued showing his works in the Centaure and L’Epoque galleries, and articles appeared in the journals Le Centaure, Variétés, Cahiers de Belgique, Opbouwen and elsewhere. Zadkine’s lengthy visibility in Belgium led to purchases by the KMSKA in 1932 and 1933, the year of his large retrospective in the Brussels Centre for Fine Arts. In mid-November 1936 Zadkine was in Paris when he received a letter from the former director of the Antwerp museum thanking him for ‘the grand gesture of sympathy’ towards the museum. Zadkine wanted to donate The misery of Job. In the decades that followed he often returned to Belgium. In 1950 there was a major exhibition in the Middelheim Museum, where four of his works are preserved. ‘Belgium suits me’, Zadkine said. 122 × 139,5 × 83 cm Hoogte Centimeters 122 Inclusief lijst 122 × 139,5 × 83 cm Breedte Centimeters 139.5 Inclusief lijst 122 × 139,5 × 83 cm Diepte Centimeters 83 Inclusief lijst 123 × 84 × 139 cm Hoogte Centimeters 123 Onderdeel 123 × 84 × 139 cm Breedte Centimeters 84 Onderdeel 123 × 84 × 139 cm Diepte Centimeters 139 Onderdeel 12 × 139,5 × 83 cm Hoogte Centimeters 12 Sokkel 12 × 139,5 × 83 cm Breedte Centimeters 139.5 Sokkel 12 × 139,5 × 83 cm Diepte Centimeters 83 Sokkel 122 × 83 × 139,5 cm, 150kg (122 × 83 × 139,5 × 150 cm) Hoogte Centimeters 122 Inclusief sokkel 122 × 83 × 139,5 cm, 150kg (122 × 83 × 139,5 × 150 cm) Breedte Centimeters 83 Inclusief sokkel 122 × 83 × 139,5 cm, 150kg (122 × 83 × 139,5 × 150 cm) Diepte Centimeters 139.5 Inclusief sokkel 122 × 83 × 139,5 cm, 150kg (122 × 83 × 139,5 × 150 cm) Gewicht Kilograms 150 Inclusief sokkel production 3323 https://viaf.org/viaf/4938137 https://rkd.nl/explore/artists/86049 https://www.wikidata.org/wiki/Q160172 Ossip Zadkine Ossip Zadkine Ossip Zadkine Zadkine, Ossip 1888-01-28 1967-11-25 beeldhouwer sculptor sculpteur 1914 1914 1914 20ste eeuw 20. Jahrhundert 20ème siècle 20th century 20世纪 siglo XX XX secolo XX век 228901 hout olmenhout bois de l'orme elmwood madera de olmo olmo Ulmenholz бук 榆木 234202 Religieuze voorstellingen religieuze voorstellingen http://iconclass.org/31A231 staande figuur standing figure http://iconclass.org/31A234 gehurkte, hurkende figuur squatting, crouching figure http://iconclass.org/31A236 liggende figuur lying figure http://iconclass.org/71W61 De klaagzang van Job (Job 3) Job's lament (Job 3) https://anet.be/record/kmska/opackmska/a::art.6869 © SABAM Belgium http://kmska.be/collection/work/data/uu9wwt 3589 http://vocab.getty.edu/aat/300133025 Item 1 Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen http://kmska.be https://iiif.kmska.be/iiif/2/4045/manifest.json IIIF Manifest https://iiif.kmska.be/c/iiif/2/public@4045.tif thumbnail 9af2692bc3eac9a705f6921f427ec05f http://kmska.be/collection/work/representation/uu9wwt http://kmska.be/collection/work/representation/uu9wwt