2026-04-30T11:15:03Z https://datahub.vlaamsekunstcollectie.be

oai:datahub.vlaamsekunstcollectie.be:kmska.be:drm3ru 2026-04-30T03:17:18Z institution:koninklijk_museum_voor_schone_kunsten_antwerpen creator:marino_marini creator:marino_marini creator:marini_marino period:20ste_eeuw period:20_jahrhundert period:20me_sicle period:20th_century period:20 period:siglo_xx period:xx_secolo period:xx_ subject:figuurvoorstellingen subject:figuurvoorstellingen subject:staande_figuur_aa_vrouwelijke_menselijke_figuur subject:standing_figure_aa_female_human_figure subject:volwassen_vrouw subject:adult_woman subject:danseres subject:female_dancer material:brons

http://kmska.be/collection/work/data/drm3ru oai:datahub.vlaamsekunstcollectie.be:kmska.be:drm3ru http://kmska.be/collection/work/id/drm3ru http://www.cidoc-crm.org/Entity/e22-man-made-object/version-6.1 Man-Made Object 228667 http://vocab.getty.edu/aat/300047090 beeldhouwwerk beeldhouwwerken 3 beeldhouwwerk sculpture sculpture De grote danseres La grande danseuse The Large Dancer Die große Tänzerin La gran bailarina La grande danzatrice 巨大的舞者 Великая танцовщица 4957 26584 36360 33785 62349 62054 62213 62505 1 Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen Royal Museum of Fine Arts Antwerp 2811 Te zien op zaal Currently on display Het beeldhouwoeuvre van de Italiaanse kunstenaar Marino Marini is in essentie een poging om zich de sculpturale westerse tradities eigen te maken en tegelijk opnieuw uit te vinden. Zo herbevestigde Marini consequent twee even traditionele als symbolische iconografische motieven: de vrouw als symbool voor Moeder Aarde, en de ruiter, symbool van viriliteit, kracht en snelheid. Marini’s archetypische vrouwenfiguren representeren Pomona, een Romeinse godin van fruit(bomen) en vruchtbaarheid die haar wortels had in de Etruskische mythologie. ‘Ik ben geboren in Toscane, waar de (her)ontdekking van Etruskische kunstvormen de laatste vijftig jaar van monumentaal belang is gebleken. Het is om deze reden dat mijn kunst zeer schatplichtig is aan thema’s uit het verleden,’ aldus Marini in 1949. De grote danseres oogt zacht en vleselijk, maar ook eerder onelegant en gedrongen. Het is een afgeleid Pomona-beeld, weergegeven met dezelfde rijpheid en rondheid, ‘zwellend aan de heupen als een wijnkruik’, zoals de Moedergodin. De ‘aardsmoeder’ werd niet alleen in de Griekse en Romeinse oudheid op deze specifieke manier voorgesteld, maar ook in de gotiek en de renaissance, én door moderne kunstenaars, onder wie Pierre-Auguste Renoir en Aristide Maillol. Dit beeld van Marini wordt vooral getypeerd door de volumineuze weergave van een figuur in een soort van poëtische schemerzone tussen naturalistische expressie en abstractie, tussen het levensechte en het mythologische, tussen lichtvoetige stilstand en beweging. De danseres staat in balans op de tenen, met de handen op de rug en het hoofd en de blik naar boven gericht. Marini vereeuwigde met andere woorden het momentane: de gespannen rust en concentratie vlak voor de dansbeweging. Hij verbeeldt de innerlijke beweging die aan de fysieke beweging voorafgaat. Zo wordt het zwaarwichtige van de klassieke Pomona op subtiele wijze opgeluisterd met een idee van energie en levendigheid. In 1952 meldde Marini daar zelf over: ‘Als het oppervlak niet vibreert, blijft het idee koud. Het oppervlak is natuurlijkheid, gevoeligheid. Je kan gevoeligheid niet kopen; het is een natuurlijke kwaliteit. Raak een steen aan, en de steen leeft. Waarom? Dat kan niemand zeggen. Het is de warmte van de vorm, het is het gevoel, de sensualiteit. Het is de levendigheid van de vorm.’ Opvallend is dat de kunstenaar vanaf 1952 de trotse status van zijn ander hoofdmotief, de ruiterbeelden, achterwege liet. Zijn gebeeldhouwde paarden begonnen in de jaren 1950 door de knieën te zakken en zijn ruiters verloren hun evenwicht. Kunstkritisch wordt vaak geopperd dat de vijftiger Marini dat verval van krachten associeerde met het einde van zijn eigen jeugdigheid. Ondanks die grotere tragiek en dramatiek in het mannelijke beeldhouwwerk bleef de vrouwelijke vorm, zoals in De grote danseres, een toonbeeld van sereniteit én vitaliteit. In 1952-1953 werden van deze sculptuur vijf versies gemaakt. Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen kocht een van de beeldhouwwerken rechtstreeks bij de kunstenaar. Dat gebeurde volgens voormalig hoofdconservator Walther Van Beselaere ‘door een zonderling toeval’. Toen het Middelheimpark het beeld in bruikleen had van barones Lambert, werd het tijdens de tentoonstelling ‘door vogelmest beklad’. Daarop ‘eiste de eigenares het enige nog resterende "ongeschonden" exemplaar dat bij Marino Marini beschikbaar was’. Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten reinigde het beeld en voegde het toe aan de collectie. Andere versies bevinden zich in het Museo Marino Marini in Firenze, in het Saarland Museum in Saarbrücken en in het Munson-Williams-Proctor Arts Institute (MWPAI) in New York. L’œuvre sculptée de l’artiste italien Marino Marini constitue en essence une tentative de s’approprier les traditions occidentales tout en les redécouvrant. Il revisite ainsi deux motifs tout aussi traditionnels qu’emblématiques : la femme en symbole de la Terre Mère et le cavalier, symbole de virilité, de force et de rapidité. Les archétypes féminins de Marini représentent Pomone, une déesse romaine des fruits et de la fécondité qui puise ses racines dans la mythologie étrusque. "Je suis né en Toscane, où la découverte d’objets d’art étrusque a marqué les cinquante dernières années. Mon art est redevable des thèmes antiques, " explique Marini en 1949. La grande danseuse a un aspect lisse et charnu, mais plutôt inélégant. C’est une interprétation de Pomone rendue avec la même rondeur, la même maturité, ‘aux hanches pleines comme un tonneau de vin’, à l’image de la Terre nourricière. La Terre Mère n’est pas seulement présentée de cette manière dans l’Antiquité grecque et romaine, mais aussi dans l’art gothique et de la Renaissance, et même par des artistes modernes comme Pierre-Auguste Renoir et Aristide Maillol. Cette sculpture de Marini frappe surtout par les formes volumineuses d’un personnage dans une sorte de zone d’ombre poétique entre naturalisme et abstraction, entre réalisme et mythologie, entre pose légère et mouvement. La danseuse est en équilibre sur les pointes, mains dans le dos et tête levée. Marini capte et fige donc l’instantané, ce moment de concentration sereine avant le pas de danse. Il illustre le mouvement intérieur qui précède l’élan physique. La Pomone classique aux formes généreuses est honorée comme l’incarnation de l’énergie vitale. Marini explique en 1952 : "L’idée est morte si la surface ne vibre pas. La surface, c’est la nature, la sensibilité. On ne peut pas acheter la sensibilité, c’est une qualité naturelle. Touchez une pierre et la pierre vit. Pourquoi ? Personne ne peut le dire. C’est la chaleur de la forme, c’est la sensation, la sensualité. C’est la vie de la forme. " Il est intéressant de noter que l’artiste abandonne à partir de 1952 le fier statut de son autre motif principal, l’image du cavalier. Ses chevaux sculptés commencent à fléchir aux genoux et ses cavaliers à perdre leur équilibre dans les années 1950. Des critiques d’art ont suggéré qu’arrivé à la cinquantaine, Marini associe la perte des forces physiques à la fin de sa jeunesse. Si ses sculptures d’hommes prennent une tournure tragique, le thème féminin comme La grande danseuse reste un modèle de sérénité et de vitalité. Cinq versions de cette sculpture ont été réalisées en 1952-1953. Le Musée Royal des Beaux-Arts d’Anvers en a acheté une directement de l’artiste, ‘par un curieux hasard’ selon le conservateur de l’époque. Alors que la pièce a été prêtée au parc Middelheim par la baronne Lambert, elle est couverte de fientes pendant l’exposition. Sur quoi la propriétaire exige qu’elle soit remplacée par le seul exemplaire ‘intact’ de la série. Le Musée Royal des Beaux-Arts nettoie la sculpture et l’ajoute à sa collection. D’autres exemplaires se trouvent au Museo Marino Marini de Florence, au Saarland Museum de Saarbrücken et au Munson-Williams-Proctor Arts Institute (MWPAI) de New York. The sculpted oeuvre of the Italian artist Marino Marini is essentially an attempt to master Western cultural traditions, and to reinvent them at the same time. In the process Marini reconfirmed two equally traditional and symbolic iconographic motifs: the woman as the symbol of Mother Earth, and the horseman, symbol of virility, strength and speed. Marini’s archetypical female figures represent Pomona, Roman goddess of fruit trees, orchards and fertility who had her roots in Etruscan mythology. ‘I was born in Tuscany, where the (re)discovery of Etruscan art forms has proved to be of monumental importance in the last 50 years. It is for that reason that my art is so highly indebted to subjects from the past’, according to Marini in 1949. The large dancer looks soft and fleshy, but also quite inelegant and squat at the same time. It is a derived Pomona sculpture, depicted with the same ripeness and roundness, ‘swelling at the hips like a wine jar’, like the Mother Goddess. The ‘earth mother’ was not only portrayed in this specific way in Greek and Roman antiquity, but also in the Gothic period and the Renaissance, and by modern artists, among them Pierre-Auguste Renoir and Aristide Maillol. This sculpture by Marini is characterised above all by the voluminous depiction of a figure in a sort of poetic twilight zone between naturalistic expression and abstraction, between the true-to-life and the mythological, between graceful immobility and motion. The dancer is balancing on her toes with her hands on her back and gazing upwards. In other words, Marini immortalised the momentary: the tensed rest and concentration just before a dance movement. He is depicting the inner movement that precedes physical motion. In that way the heaviness of the classical Pomona is subtly graced with an idea of energy and liveliness. In 1952 Marini himself said: ‘If the surface does not vibrate the idea remains cold. The surface is naturalness, sensitivity. You cannot buy sensitivity, it is a natural quality. Touch a stone and the stone lives. Why? No one can say. It is the heat of the form, it is the sensation, the sensuality. It is the livingness of the form’. It is striking that from 1952 on Marini abandoned the proud status of his other main motif, statues of horsemen. His sculpted horses began to buckle at the knees in the 1950s, and his riders lost their balance. It was often suggested in art criticism that the 50-year-old Marini associated that decay of strength with the end of his own youthfulness. Despite the greater tragedy and drama in the male sculpture, the female form, as in The large dancer, remained a model of serenity and vitality. Five versions of this sculpture were made in 1952-1953. The Royal Museum of Fine Arts Antwerp bought one of them directly from the artist. According to former chief curator Walther Van Beselaere that was the result of ‘an exceptional coincidence’. When the Middelheimpark had the statue on loan from Baroness Lambert, it was ‘covered in bird droppings’ during the exhibition. The owner ‘then demanded to have Marini’s own only remaining “undamaged” version’. The KMSKA cleaned the statue and added it to its collection. Other versions are in the Museo Marino Marini in Florence, the Saarland Museum in Saarbrücken and the Munson-Williams-Proctor Arts Institute (MWPAI) in New York. 150 × 36 × 60 cm, 80kg Hoogte Centimeters 150 Volledig 150 × 36 × 60 cm, 80kg Breedte Centimeters 36 Volledig 150 × 36 × 60 cm, 80kg Diepte Centimeters 60 Volledig 150 × 36 × 60 cm, 80kg Gewicht Kilograms 80 Volledig 150 × 36 × 60 cm, 80kg Diameter Centimeters 0 Volledig 8 × 33,8 × 47,5 cm Hoogte Centimeters 8 Sokkel 8 × 33,8 × 47,5 cm Breedte Centimeters 33.8 Sokkel 8 × 33,8 × 47,5 cm Diepte Centimeters 47.5 Sokkel 150 × 36 × 60 cm, 70kg (150 × 36 × 60 × 70 cm) Hoogte Centimeters 150 Inclusief sokkel 150 × 36 × 60 cm, 70kg (150 × 36 × 60 × 70 cm) Breedte Centimeters 36 Inclusief sokkel 150 × 36 × 60 cm, 70kg (150 × 36 × 60 × 70 cm) Diepte Centimeters 60 Inclusief sokkel 150 × 36 × 60 cm, 70kg (150 × 36 × 60 × 70 cm) Gewicht Kilograms 70 Inclusief sokkel production 1891 https://viaf.org/viaf/12394701 https://rkd.nl/explore/artists/52653 https://www.wikidata.org/wiki/Q703980 Marino Marini Marino Marini Marino Marini Marini, Marino 1901-02-27 1980-08-06 beeldhouwer sculptor sculpteur (1951-1953) 1951 1953 20ste eeuw 20. Jahrhundert 20ème siècle 20th century 20世纪 siglo XX XX secolo XX век 229095 brons brons bronce bronze bronze Bronze bronzo бронза 青铜 234191 Figuurvoorstellingen figuurvoorstellingen http://iconclass.org/31AA231 staande figuur - AA - vrouwelijke menselijke figuur standing figure - AA - female human figure http://iconclass.org/31D15 volwassen vrouw adult woman http://iconclass.org/48C8422 danseres female dancer https://anet.be/record/kmska/opackmska/a::art.4261 © SABAM Belgium http://kmska.be/collection/work/data/drm3ru 4642 http://vocab.getty.edu/aat/300133025 Item 1 Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen http://kmska.be https://iiif.kmska.be/iiif/2/5125/manifest.json IIIF Manifest https://iiif.kmska.be/c/iiif/2/public@5125.tif thumbnail 6544b8bc805a2e1868102020df337fd3 http://kmska.be/collection/work/representation/drm3ru http://kmska.be/collection/work/representation/drm3ru